در مورد روستای بیدهند
روستاي بيدهند در دامنه كوه كركس قرار گرفته كه از شمال با روستاهاي چيمه و تكيه و فريزهند همسايه مي باشد و از شرق و جنوب و غرب به كوه كركس كه يكي از كوههاي بلند رشته كوه زاگرس مي باشد منتهي مي شود. قدمت تاريخي اين روستا طبق روايات و آثار باقيمانده حدودا" به 2500 سال پيش بر مي گردد .در اين روستا مي توان آثاري از قبرهاي به طرف بيت المقدس وآثار زرتشتيان و مغولها و ... مشاهده كرد كه نشان از قدمت بالاي اين روستا دارد . به روايت اهالي مردماني كه به علتهاي مختلف از شهرهاي خود كوچ كرده بودند به اين مكان آمده و اين روستا را بنا نهاده اند كه به آنها " بي ده " مي گفتند كه بعدها نام آنجا را بيدهَند نهادند . وبه روايتي ديگر بيدهند به لهجه محلي يعني VEHEND كه از دو كلمه VEH يعني بهترين و كلمه END يعني آخر كه در مجموع يعني "بهترينند" تعبير مي شود. طبق آثار به جا مانده و روايت اهالي ، اين روستا چندين بار خالي از سكنه شده كه يكي از عوامل را مي توان قرار گرفتن اين روستا بر روي يك گسل بزرگ زلزله دانست و نيز شايد عامل ديگر را مي توان فورانهاي آتش فشاني كوه كركس دانست كه هم اكنون نيز در دامنه آن مي توان گدازه هاي آتش فشاني را يافت و نيز مي توان يكي ديگر از عوامل را خشكسالي و قحطي هاي طولاني و سيل دانست. به گفته اهالي معادني ازجمله گوگرد نيز در اطراف اين منطقه كشف شده است و نيز رگه هايي از سنگ مرمر نيز وجود دارد كه به علت پي گيري نكردن مساله اين رگه هنوز دست نخورده مي باشد . زبان محلي روستا به زبان زرتشتي بر مي گردد .
در اين روستا مرقد مطهر برادر حقيقي امام رضا (ع) قرار دارد كه در زمان حكومت مامون عباسي به شهادت رسيد.
به روايت اهالي قدمگاهي از امام زاده ابراهيم بن موسي بن جعفر كه مقبره مبارك ايشان در نرمي اصفهان قراردارد در دامنه كوه كركس به نام " پااِسپرادين "قراردارد كه گويي اين امام زاده در حركت خود به طرف اصفهان عصاي خود را در اين منطقه به زمين مي زند كه درختي با قدمت چندين ساله در پاي آن روييده است واكنون به يك محل زيارتي و تفريحي تبديل شده است و باز به روايت ، قدم گاههايي از چهل دختران كه از ياغيان و دشمنان فرار مي كردند در اين منطقه يافت مي شود.
خوشا اطراف بيدهند وخوشا باغات و بوستانش
خوشا آن مزرعه ماره و آن آب فراوانش
خوشا جوره خوشا دجر خوشا در چشمه کوله
که لذت دارد آن نهار وچاي قليانش
تراوت دارد آن چشمه به هر سوي بنگري
بيني سراسر سبز وخرم گشته هم کوه و بيابانش
خوشا پا اسپرادينو ؛ خوشا رودخانه کرکس
که هست آب فراون و خروشد سوي بوستانش
خوشا رودخانه گلتنگ وآن آرامش کوهش
که باشد با صفا وساکن و پر سبز ايوانش
سلام بر مردم بيدهند وآن آداب وسنتها
که دارند يکديگر را دوست هم با لطف و احسانش
خوشا در چشمه حيدر ؛ خوشا پاي درخت بيد
که سازد روح را تازه ؛ ز آب صاف و جوشانش
به پايان ميبرم دفتر ز اوصاف ده بيدهند
ز آفات و بليات و ز سرما و طوفانش
رقم زد مصطفايي شعره نقض دلکش و زيبا
به وصف بيدهند و مردم پاک و نياکانش
شعر از آقای مصطفایی
